19 sty, 2010
Zamieścił: Michał Puczyński w: Na rozluźnienie
Szefowie lubią mówić.
Lubią to tak bardzo, że nie przejmują się tym, czy ktokolwiek chce ich słuchać. O tym, jak wyglądają prawdziwe reakcje na enuncjacje szefa, opowiada dzisiejszy filmik.
Prawdą jest, że żadna praca nie hańbi, jednak dyskusje o tym, która jest najgorsza, trwają od zarania Internetu. Nie zanosi się, by wkrótce ich zaprzestano, postanowiliśmy więc wystawić własnego zawodnika w wyścigu do miana najgorszego zawodu świata. Drodzy czytelnicy, oto… tester jedzenia.
W sklepach można znaleźć rozmaite produkty, z których część uchodzi za przysmaki, część nie wzbudza emocji, a część powoduje dreszcze przerażenia. Każdy z nich musi jednak przejść procedury testowe – nie tylko te laboratoryjne. Jeżeli artykuł spożywczy trafia na rynek, to jasnym jest, że komuś musiał smakować. A przynajmniej ktoś go spróbował i nie umarł.
Oto powody, które sprawiają, że testerowi jedzenia należy się tytuł najgorszego zawodu świata:
11 sty, 2010
Zamieścił: Natalia Dołżycka w: Na rozluźnienie
W ciągu ostatnich kilku tygodni pogoda zdecydowanie nas nie rozpieszcza. Intensywne opady śniegu powodują wielkie korki na ulicach, a co za tym idzie – notoryczne spóźnianie się do pracy. Albo przynajmniej doskonałą wymówkę, żeby przyjść kilka minut później. Jeśli jednak zdarzy się tak, za oknem świeci słońce, a droga do pracy jest prosta jak kuchenny stół, możesz zawsze skorzystać z innych sposobów na usprawiedliwienie swojego spóźnienia:
Ósmy stycznia to dzień o – dosłownie – nieziemskim wpływie na rynek pracy. Witamy w pierwszym noworocznym kalendarium.
Ósmy dzień stycznia zapisał się w historii nauki, zwłaszcza tych kierunków, które dziś mają ogromny wpływ na rynek pracy. W roku 1842 otwarto słynny holenderski Uniwersystet Techniczny w Delft. W ciągu ponad 150 lat istnienia uczelnia wykształciła m.in. dwóch laureatów nagrody Nobla (w dziedzinie chemii i fizyki), astronautę, a także twórcę pakistańskiej bomby atomowej. Przeczytaj resztę tego wpisu »
07 sty, 2010
Zamieścił: Michał Puczyński w: Poradnik poszukiwacza pracy
W poprzednim odcinku: przegląd rezydentów domu (nie)spokojnej starości.
Na umycie i ubranie podopiecznych mieliśmy jakąś godzinę. Wszystko odbywało się w obłąkańczym pośpiechu, ponieważ z czterdziestu dwóch rezydentów ponad dwudziestu potrzebowało asysty. Podzielcie tę dwudziestkę między troje czy czworo asystentów, a wyjdzie wam, że musiałem pięć lub sześć razy przeprowadzić poranną toaletę w ciągu pięćdziesięciu minut.
To nie było trudne. To było niemożliwe i wiedzieli o tym nawet weterani, pracujący na miejscu z górą dwadzieścia lat. Na dodatek mnie, jako nowemu, wciskano najbardziej problematycznych staruszków, m.in. Johna, mającego ledwie sześćdziesiątkę, ale cierpiącego na głęboką demencję wskutek urazu głowy. Dla niego przejście z łóżka do łazienki było wyzwaniem – wykładzina w toalecie miała inny kolor niż ta w sypialni, a mózg Johna nie mógł sobie z takimi rzeczami poradzić. Bał się, że spadnie w przepaść… Przeczytaj resztę tego wpisu »
Ostatnio na blogu Workexpress
Loading ...
Jesteśmy też na...